19 czerwca w ataku na kościół katolicki w miejscowości Kauda, w Kordofanie Południowym, w górach Nuba w Sudanie, zginęli ksiądz i dwaj strażnicy kościelni. Był to efekt trwającego od kilku miesięcy konfliktu między plemionami w tym regionie.

Ojciec Youhanna Al Amin Nyaroum, z przeważnie chrześcijańskiego plemienia Kawaleeb, oraz strażnicy kościelni Youhan Marcus i Joahn Adam zginęli, gdy bojownicy z plemienia Otoro – również w przeważającej mierze chrześcijańskiego – drugi dzień z rzędu zaatakowali i splądrowali kościół katolicki w Kauda. Trzeci strażnik kościelny został ranny.

Napięcia w Kauda wybuchły około trzy miesiące temu, kiedy Sudański Ludowy Ruch Wyzwolenia Północy (SPLM/N), będący władzą rządzącą w mieście, wyznaczył granice między plemionami Otoro i Shawaya, co skłoniło niektórych członków tego pierwszego do ataków na wioski Shawaya. Ataki rozszerzyły się od tego czasu na plemię Kawaleeb, do którego należy dowódca SPLM/N, Izzat Koko, a źródła CSW spekulują, że mógł to być motyw zabójstwa ojca Al Amina, ponieważ zarówno plemiona Otoro, jak i Kawaleeb są w przeważającej mierze chrześcijańskie. Możliwe jest również, że motywem ekonomicznym był niedobór żywności i leków wśród bojowników Otoro.

Kościoły były powszechnie wykorzystywane jako schronienia w trakcie konfliktu w Sudanie, szczególnie w górach Nuba, skąd pochodzi większość sudańskich chrześcijan. W trakcie konfliktu odnotowano również liczne ataki na miejsca kultu i przywódców religijnych, a zarówno Siły Szybkiego Wsparcia (RSF), jak i Sudańskie Siły Zbrojne (SAF) wykorzystywały miejsca kultu do celów wojskowych.

Źródło – csw

Dzieci skazane na niewolę

Poniżej przedstawiamy nasz projekt kompleksowej pomocy dla rodzin niewolników pracujących w fabrykach cegieł w Pakistanie. Do projektu zakwalifikowaliśmy 12. rodzin znajdujących się jeszcze w niewoli. Na załączonych zdjęciach zostały ujęte wszystkie najważniejsze szczegóły dotyczące każdej z 12. rodzin zakwalifikowanych do programu kompleksowej pomocy obejmującego uwolnienie i przygotowanie rodziny do samodzielnego życia, w tym przede wszystkim:

spłatę długu w fabryce;
przygotowanie do podjęcia pracy zawodowej dla ojców, w niektórych przypadkach matek;
praktyki zawodowe dla starszych dzieci;
wydatki szkolne dla młodszych dzieci;
wyposażenie domu, a w przypadku rodzin, które go nie posiadają lub dom jest w fatalnym stanie – wybudowanie go lub wyremontowanie;
wyposażenie rodziny w ubrania, wsparcie żywieniowe na okres pierwszych trzech miesięcy, środki czystości;
opłatę rocznego ubezpieczenia zdrowotnego dla rodziny, by zapobiec ewentualnemu ponownemu zadłużeniu się rodziny – ponieważ problemy zdrowotne są najczęstszą przyczyną zaciągania długów u właścicieli fabryki dla osób, które z powodu nagłej choroby nie mają innego wyjścia.

Wszystkie koszty policzone zostały w rupiach pakistańskich, a w podsumowaniu przeliczone na złotówki według aktualnego kursu.

Przez kilka lat nasza pomoc dla niewolników z fabryk cegieł obejmowała głównie regularną pomoc żywnościową, a także wielokrotnie udzielaliśmy wsparcia finansowego dla osób wymagających leczenia (w razie potrzeby jest to pomoc udzielana przez kilka miesięcy). Natomiast od dwóch lat zajmujemy się również przywracaniem wolności i usamodzielnianiem rodzin. Na dzień dzisiejszy z Bożą pomocą i przy wsparciu i pracy ze strony koordynatorów pomogliśmy już dziesięciu rodzinom odzyskać wolność, która dla była dla nich największym marzeniem od lat.