Genewa – Brak surowych kar dla gwałcicieli nieletnich w Maroku jest haniebny, sprzeczny z międzynarodowymi konwencjami o prawach dziecka i otwiera drogę do eskalacji tego rodzaju przestępstw – podał dziś w oświadczeniu Euro-Śródziemnomorski Monitor Praw Człowieka.

Zwolnienie sprawców z odpowiedzialności otwiera drogę do wzrostu liczby przypadków znęcania się nad kobietami, zwłaszcza nieletnimi, i ustanawia zasadę bezkarności w tego typu przestępstwach

4 czerwca 2020 r. dziewczynka w wieku poniżej sześciu lat padła ofiarą napaści seksualnej w prowincji Tata, na południowym wschodzie Maroka, a jej rodzina zgłosiła tę sprawę.

Szpital w wyżej wymienionym regionie przesłał poufnym listem opinię medyczną dziecka do Sądu Pierwszej Instancji, po czym sprawca został „umieszczony w areszcie”, a jego akta zostały przekazane do Sądu Apelacyjnego w Agadirze, który w ubiegłą sobotę podjął decyzję o jego tymczasowym zwolnieniu za kaucją i gwarancją finansową.

Później ojciec ofiary oświadczył lokalnym władzom, że „pod naciskiem i przymusem” podpisał pisemne zrzeczenie się praw na rzecz oskarżonego i że zamierza umorzyć sprawę w celu ochrony praw swojej małoletniej córki.

Napaść i gwałt na dziewczynce to haniebny czyn i jedno z przestępstw, które nie powinny pozostać bezkarne, ponieważ ofiarą była „dziewczynka”. Sąd musi rozpatrywać sprawę, biorąc pod uwagę wagę przestępstwa. Chociaż ojciec umorzył sprawę, nie powinna ona zostać umorzona. Prokuratura nie powinna umorzyć sprawy, ponieważ odstraszanie od takich przestępstw jest podstawowym prawem społeczeństwa.

Artykuł 486 marokańskiego kodeksu karnego stanowi, że gwałt jest przestępstwem zagrożonym karą pozbawienia wolności od 5 do 10 lat. Jeżeli jednak ofiara jest młodsza niż osiemnaście lat, jest niepełnosprawna, cierpi na zaburzenia psychiczne lub jest w ciąży, sprawca podlega karze pozbawienia wolności od 10 do 20 lat.

Ponadto zwolnienie sprawców z odpowiedzialności otwiera drogę do zwiększenia liczby przypadków znęcania się nad kobietami, zwłaszcza nieletnimi, i ustanawia zasadę bezkarności w tego typu przestępstwach.

Marokański Kodeks Postępowania Karnego uznał gwałt za jedno z przestępstw przeciwko moralności publicznej, co oznacza, że są to przestępstwa przeciwko całemu społeczeństwu. Dlatego też ciężar wymierzania kar spoczywa na państwie, a konkretnie na organach sądowych, aby chronić społeczeństwo przed utrwalaniem się tych przestępstw.

25 maja 2020 r. w prowincji Marrakesz doszło do napaści seksualnej i gwałtu na trzyletniej dziewczynce. Pomimo skargi jej rodziny, oskarżona nie została aresztowana.

Władze Maroka powinny przestrzegać międzynarodowych porozumień w dziedzinie ochrony dzieci w obliczu rosnącej liczby ataków na dzieci oraz zaostrzyć kary dla sprawców tych przestępstw, aby zapewnić dzieciom i społeczeństwu ochronę prawną.

Tło

Gwałt i wykorzystywanie seksualne nieletnich stanowią rażące naruszenie praw człowieka, w szczególności zgodnie z artykułami 32 i 34 Konwencji o prawach dziecka. Gwałt po groźbie wyrządzenia krzywdy fizycznej i psychicznej stanowi jawny atak na godność i wartości ludzkie, rażące naruszenie praw człowieka i przestępstwo podlegające karze karnej.

Prawo marokańskie przewiduje karę pozbawienia wolności za gwałt na dziecku wynoszącą od 1 do 5 lat, a w cięższych przypadkach, jeśli gwałtowi towarzyszy przemoc lub groźba, kara może wynieść nawet 20 lat.

Dzieci skazane na niewolę

Messenger_creation_B9F16AC6-0FEF-4444-A66F-CC4863B6535F

Poniżej przedstawiamy nasz projekt kompleksowej pomocy dla rodzin niewolników pracujących w fabrykach cegieł w Pakistanie. Do projektu zakwalifikowaliśmy 12. rodzin znajdujących się jeszcze w niewoli. Na załączonych zdjęciach zostały ujęte wszystkie najważniejsze szczegóły dotyczące każdej z 12. rodzin zakwalifikowanych do programu kompleksowej pomocy obejmującego uwolnienie i przygotowanie rodziny do samodzielnego życia, w tym przede wszystkim:

spłatę długu w fabryce;
przygotowanie do podjęcia pracy zawodowej dla ojców, w niektórych przypadkach matek;
praktyki zawodowe dla starszych dzieci;
wydatki szkolne dla młodszych dzieci;
wyposażenie domu, a w przypadku rodzin, które go nie posiadają lub dom jest w fatalnym stanie – wybudowanie go lub wyremontowanie;
wyposażenie rodziny w ubrania, wsparcie żywieniowe na okres pierwszych trzech miesięcy, środki czystości;
opłatę rocznego ubezpieczenia zdrowotnego dla rodziny, by zapobiec ewentualnemu ponownemu zadłużeniu się rodziny – ponieważ problemy zdrowotne są najczęstszą przyczyną zaciągania długów u właścicieli fabryki dla osób, które z powodu nagłej choroby nie mają innego wyjścia.

Wszystkie koszty policzone zostały w rupiach pakistańskich, a w podsumowaniu przeliczone na złotówki według aktualnego kursu.

Przez kilka lat nasza pomoc dla niewolników z fabryk cegieł obejmowała głównie regularną pomoc żywnościową, a także wielokrotnie udzielaliśmy wsparcia finansowego dla osób wymagających leczenia (w razie potrzeby jest to pomoc udzielana przez kilka miesięcy). Natomiast od dwóch lat zajmujemy się również przywracaniem wolności i usamodzielnianiem rodzin. Na dzień dzisiejszy z Bożą pomocą i przy wsparciu i pracy ze strony koordynatorów pomogliśmy już dziesięciu rodzinom odzyskać wolność, która dla była dla nich największym marzeniem od lat.