DZIECKO WYKORZYSTYWANE SEKSUALNIE

DZIECKO WYKORZYSTYWANE SEKSUALNIE

17 sierpnia 2019 0 przez Zespół "FILEO"

DZIECKO WYKORZYSTYWANE SEKSUALNIE

„Wykorzystywanie seksualne dzieci to włączanie dziecka w aktywność seksualną, której nie jest ono w stanie w pełni zrozumieć i udzielić na nią świadomej zgody i/lub na którą nie jest dojrzałe rozwojowo i nie może zgodzić się w ważny prawnie sposób i/lub która jest niezgodna z normami prawnymi lub obyczajowymi danego społeczeństwa” – Sajkowska M. (red.) „Wykorzystywanie seksualne dzieci – teoria, badania i praktyka”.

II. Diagnoza dziecka z doświadczeniem wykorzystania seksualnego powinna być dostosowana do wieku dziecka.

1 Metody diagnozy dzieci w wieku 0-4 lata:
  • wywiad z rodzicem
  • lalki, kukiełki
  • rozmowa z dzieckiem (jeżeli potrafi już mówić)
  • diagnoza medyczna (w celu zidentyfikowania urazów somatycznych czy chorób będących następstwem wykorzystywania).

2 Metody diagnozy dzieci w wieku 5-7 lat:
  • wywiad z rodzicem
  • rozmowa z dzieckiem
  • rysunki dziecka (np. rysunek postaci ludzkiej, rodziny, domu, drzewa)
  • zabawy dziecka
  • diagnoza medyczna.

3 Metody diagnozy dzieci w wieku 8-12 lat:
  • wywiad z rodzicem
  • rozmowa z dzieckiem
  • rysunki dziecka
  • testy zdań niedokończonych
  • pisanie opowiadań
  • dokańczanie historyjek
  • diagnoza medyczna.

4 Diagnoza dzieci powyżej 12 lat:

Główną metodą stosowaną wobec młodzieży jest pogłębiony wywiad psychologiczny. Diagnoza powinna obejmować następujące obszary:

  • analizę objawów wykorzystania
  • cechy ofiary (wiek, płeć, kondycja psychiczna przed doświadczeniem wykorzystania)
  • cechy sprawcy (wiek, zachowania, rodzaj więzi z ofiarą, stosowane manipulacje)
  • cechy zdarzenia (czas trwania, częstotliwość występowania, rodzaj aktywności)
  • cechy kontekstu (typ środowiska, reakcje otoczenia na ujawnienie wykorzystania).

III Jak rozmawiać z dzieckiem wykorzystanym seksualnie?

  1. mówić bezpośrednio i otwarcie o problemie
  2. nie oceniać i nie usprawiedliwiać zachowań sprawcy
  3. nazywać jasno to, co sprawca robił dziecku
  4. nie należy ponownie traumatyzować dziecka, pytając w sposób niedelikatny  o szczegóły wykorzystywania
  5. należy nawiązać dobry kontakt z dzieckiem, dziecko musi czuć się bezpieczne, aby ujawnić przemoc
  6. nie można pod żadnym pozorem mówić dziecku, że to co ujawni zostanie między nami, ponieważ trzeba poinformować organy ścigania o przestępstwie.

IV Przykładowe pytania i zadania służące do diagnozy seksualnej dziecka:

  1. Czy ktoś dotykał cię w miejsca przykryte koszulką i majteczkami?
  2. Jak rodzice cię myją, jak cię przytulają? – opowiedz mi o tym.
  3. Czy gdzieś widziałeś obrazki, filmy na których byli ludzie bez majtek i koszulki?
  4. Pokaż na tym ludziku, te kłopoty z dotykaniem, pokaż na ludziku, gdzie ta osoba cię dotykała.
  5. Narysuj to, co się zdarzyło.
  6. Narysuj to, o czym trudno ci mówić.
  7. Narysuj tę tajemnicę, którą masz z X.
  8. Jak często to się działo?
  9. Co X mówił do ciebie?
  10. Co ci kazał robić, co mówił, żebyś robiła?
  11. Jak nazywasz tę osobę?
  12. Jak wyglądała ta osoba, jak była ubrana?

Jeżeli dziecko nie chce mówić bądź jest mu bardzo trudno, można zadać następujące pytania:
  1. Jak myślisz, co inna dziewczynka opowiedziałaby o tym, co się stało?
  2. Opowiedz o tym, co się stało, na ucho misiowi.
  3. Co mogłoby ci pomóc o tym opowiedzieć?
  4. Kto będzie zły, jak mi o tym powiesz?
  5. Mówisz, że nie pamiętasz, a gdybyś sobie przypomniała, to co byś mi powiedziała?

V Praca terapeutyczna  z dzieckiem z doświadczeniem wykorzystania seksualnego powinna obejmować:

  • eksplorację doświadczeń wykorzystywania
  • uwolnienie dziecka z poczucia winy, wstydu i odpowiedzialności za wykorzystywanie
  • edukację na temat dobrego i złego dotyku, dobrej i złej tajemnicy (szczególnie  w przypadku młodszych dzieci)
  • pracę z manipulacjami stosowanymi przez sprawcę
  • pracę nad poczuciem zbrukania i zepsucia
  • pracę nad złością do sprawcy
  • przywrócenie poczucia bezpieczeństwa i kontroli nad własnym życiem
  • budowanie prawidłowych granic seksualnych
  • budowanie poczucia własnej wartości.

(źródło: Barbara Błaż-Kapusta „Dzieci z rodzin z problemem alkoholowym” podrozdział „Diagnoza dziecka doświadczającego przemocy seksualnej” w: „Uzależnienia w praktyce klinicznej. Zagadnienia diagnostyczne”.)